आकाशी झेप घे रे, पाखरा

आकाशी झेप घे रे, पाखरा
सोडी सोन्याचा पिंजरा

तुजभवती वैभव, माया
फळ रसाळ मिळते खाया
सुखलोलुप झाली काया
हा कुठवर वेड्या, घेसी आसरा

घर कसले ही तर कारा
विषसमान मोती चारा
मोहाचे बंधन द्वारा
तुज आडवितो हा कैसा, उंबरा

तुज पंख दिले देवाने
कर विहार सामर्थ्याने
दरि, डोंगर, हिरवी राने
जा ओलांडुन या सरिता, सागरा

कष्टाविण फळ ना मिळते
तुज कळते, परि, ना वळते
हृदयात व्यथा ही जळते
का जीव बिचारा होई बावरा

घामातुन मोती फुलले
श्रमदेव घरी अवतरले
घर प्रसन्नतेने नटले
हा योग जीवनी आला, साजिरा

- जगदीश खेबूडकर

Like

Unlike

Related posts:

1. अपराध मीच केला
2. अहो सजना, दूर व्हा
3. सावळांच रंग तुझा
4. सख्या रे, घायाळ मी हरिणी
5. अवेळीच केव्हा दाटला अंधार

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.